در آستانه 36سالگي!

هر گاه به وضع انسان ها از نظر ارتباطی نگاه می کنم، تصویری که در ذهنم نقش می بندد این است که ما انسان ها، همچون گروهی افراد با زبانهای مختلف هستیم که برای همیشه محکوم به زیستن در یک جا و در کنار هم هستیم و هیچگاه هم نمی توانیم زبان افراد اطراف مان را یاد بگیریم. ما فقط قادریم با ایماء و اشاره، یک چیزهایی از منظور و مرادمان را به دیگری بفهمانیم و بس.با این تعبیر، هیچگاه به کنه مراد یکدیگر، آنگونه ک در آستانه 36سالگي!...